TOP 5 ballad Metalliki

 metallica-live

Nie ma chyba człowieka na całej kuli ziemskiej, któremu nie podobałyby się ballady tego zespołu. Hetfield i spółka po prostu odkryli patent na zajebiście przebojowe, metalowe balladki, które leżą każdemu. Kurczę, ballady Metalliki podobały się nawet mojej babci!

Pamiętacie te podrabiane kasety magnetofonowe z lat 90-tych? Z balladami Metalliki było ich naprawdę od groma. Oto kilka z nich, które udało mi się wygrzebać dzięki wujkowi Google:

images (1)

images (2)

images (3)

images

Coś pięknego. Aż łezka się w oku kręci. Pamiętam jak zajeżdżało się te biedne kasety, najpierw na jamnikach, które dostawało się na Pierwszą Komunię, potem już na wieżach Grundika albo innego Panasonica. Słuchało się tego z powietrzną gitarką i miarowym potakiwaniem głową. A najbardziej wkurwiał się człowiek jak wcinało taśmę np. na solówce do ONE. „Kuuurwa!!!” – krzyczało się w niebogłosy 🙂

Odbiegam od tematu, ale nie mogłem się powstrzymać. Ballady Metalliki niosą ze sobą tyle wspaniałych wspomnień…

Przed Wami bardzo subiektywny ranking moich 5 ulubionych ballad Metalliki. Utworów, które towarzyszą memu życiu odkąd pamiętam. Utworów, które stały się żywą legendą muzyki metalowej, rockowej, rozrywkowej, po prostu każdej. Utworów, które nie mają prawa się nie spodobać każdemu, kto mieszka na tej planecie i jest obdarzony zmysłem słuchu. Utworów, które się nie starzeją i wciąż stają się inspiracją dla niezliczonej rzeszy ludzi słuchających muzykę.

MIEJSCE I

Nothing else matters – nie może być inaczej. Legenda. Utwór tak piękny, że ilekroć go słyszę – zawsze mam ciary. Utwór o miłości, o tęsknocie, o tym dlaczego warto żyć i umrzeć.

Niewielu zdaje sobie sprawę z tego, że pierwsze cztery wersy tego utworu to ostatnie słowa, które wypowiedział przed śmiercią dziadek Hetfielda, oto one:

So close no matter how far
Couldn’t be much more from the heart
Forever trusting who we are
And nothing else matters

W wolnym tłumaczeniu:

Tak blisko, nie ważne jak bardzo
Nie można dać więcej miłości
Zawsze wierz w to kim jesteśmy
Cała reszta nie ma znaczenia

MIEJSCE II

One – odkąd przyszedłem na ten świat i zacząłem słyszeć, to moje uszy nie słyszały jeszcze bardziej przejmującej antywojennej deklaracji. Utwór zainspirowany powieścią Johnny poszedł na wojnę i wyśmienitym filmem nakręconym na jej podstawie, którego to fragmenty wpleciono do teledysku.

Jest to przejmująca opowieść o żołnierzu, który wszedł na minę i w wyniku tego stracił nogi, ręce, wzrok i słuch. Posługując się alfabetem Morse’a, błagał swych dowódców o śmierć. Ten utwór jest muzyczną wersją jego błagania, które przeradza się w potworny krzyk rozpaczy zwieńczony jedną z najwspanialszych solówek w historii muzyki. Znowu mam ciary:

Landmine has taken my sight
Taken my speech
Taken my hearing
Taken my arms
Taken my legs
Taken my soul
Left me with life in hell

Wolnym tłumaczeniu:

Mina
Zabrała mi wzrok
Zabrała mi mowę
Zabrała mi słuch
Zabrała mi ręce
Zabrała mi nogi
Zabrała mi duszę
Zostawiła mnie żywcem w piekle

MIEJSCE III 

The Day that Never Comes

Po nieudanym St Anger, Metallika wróciła w wielkim stylu. Ten utwór promował Death Megnetic i powalił mnie na kolana! Technicznie majstersztyk, nikt tak nie gra. W tym utworze jest wszystko – chwytające za serce balladowe intro, powalający riff i solówkowa kanonada jakże charakterystyczna dla wczesnych dokonań Metalliki.

Jeśli chodzi o interpretację tekstu to najlepiej zaprezentują ją słowa perkusisty: „To historia o ludziach, którzy się nie znają, osadzonych w pewnej historii. Może to być sceneria wojenna, ale meritum tego obrazu to przebaczenie i odkupienie, zrozumienie, co siedzi w umysłach ludzkich. Uważamy, że to naprawdę piękny i epicki sposób na interpretację utworu, mimo, że jest skrajnie różny od rzeczywistego znaczenia tekstu.”

A tutaj mój ulubiony fragment:

Push you cross that line
Just stay down this time
Hide in yourself
Crawl in yourself
You’ll have your time
God, I’ll make them pay
Take it back one day
I’ll end this day
I’ll splatter color on this gray

W wolnym tłumaczeniu:

Popycha cię do przekroczenia tych granic
Nie wychylaj się tym razem
Ukryj to w sobie
Wczołgaj się w siebie
Dostaniesz swoją szansę
Boże, sprawię, że zapłacą mi za to
Cofną to pewnego dnia
Zakończę ten dzień
Rozbryzgam kolor na tej szarości

MIEJSCE IV

Bleeding Me – jeśli chodzi o szeroką publiczność, to jest to utwór najmniej znany z całego tego zestawienia, ale jak dla mnie wspaniały, jeden z najlepszych utworów tego zespołu. Słuchałem go tysiące razy i za każdym razem przykuwał on maksymalnie moją uwagę, kazał wytężyć maksymalnie słuch i celebrować go. Tak, celebrować, tak jak celebruje się największe dzieło sztuki.

To co jest najcenniejszego w tym utworze to napięcie. Hetfield i spółka budują je po mistrzowsku. Słuchając Bleeding Me podskórnie czuć to niespełnienie i oczekiwanie, o którym opowiada tekst.

A tekstowo widać tu wyraźne biblijne inspiracje. Pojawiają się tu nasiona, które dają plon, ciernie, które ranią i oczekiwanie na zbawienie, które uzyskuje się pracą własnych rąk. Poszczególne strofy doskonale współgrają z narastającym napięciem budowanym przez muzykę. Tutaj mój ulubiony fragment tekstu:

I’m sowing the seeds
I’m sowing the seeds I’ve taken
I’m sowing the seeds I take for granted

This thorn in my side
This thorn in my side is from the tree
This thorn in my side is from the tree I’ve planted

W wolnym tłumaczeniu:

Sieję nasiona
Sieję nasiona, które wziąłem
Sieję nasiona, które wziąłem za pewnik

Ten cierń w moim boku
Ten cierń w moim boku jest z drzewa
Ten cierń w moim boku jest z drzewa,
które sam zasadziłem

MIEJSCE V

Fade to Black – i znowu utwór legendarny. Wspaniała, rozbudowana kompozycja z drugiej płyty zadziwia dojrzałością. Cudne intro, kapitalne riffy i piękna solówka na koniec utworu powodują, że nie mam słów uznania. Wszystkie zabrzmią banalnie.

Tekst bardzo prosty do interpretacji. Fade to Black to piosenka o samobójstwie, jest to swego rodzaju list pożegnalny, w którym podmiot liryczny prezentuje swój stan ducha tuż przed popełnieniem tego smutnego kroku. Kroku w ciemność.

Tutaj mój najulubieńszy fragment:

No one but me can save myself, but it’s too late
Now I can’t think, think why I should even try

Yesterday seems as though it never existed
Death greets me warm, now I will just say goodbye

W wolnym tłumaczeniu:

Tylko ja mogę ocalić siebie, ale już za późno
Nie mogę nawet myśleć po co miałbym próbować

Wydaje się, że wczoraj nigdy nie istniało
A śmierć wita mnie ciepło
tak więc pozostało mi już tylko powiedzieć „żegnaj”

Żegnam i ja Was. Strasznie ciekaw jestem jak wygląda Wasze TOP 5 najlepszy metallikowych ballad…

Written by