Office 2016 Key Office Professional Plus 2016 Genuine Original Key & Digital Download Activate both 32 / 64 bit version. Support all Languages Version microsoftwarestore Windows 10 Product Keys on sale now 70% off! Microsoft Store offers cheap Windows 10 Keys, Windows 7 Keys and Office 2013 Keys at lowest prices. https://www.parajumpersonlinesale.be parajumpers sale

Horrory – moje TOP 20

horror

Horror to jeden z moich ulubionych gatunków. Oglądam je nałogowo i w dużych ilościach. Zaczęło się od fascynacji w dzieciństwie. Zawsze ciągnęło mnie do tego co dziwne, nieznane, niepokojące. Dlatego też największą uwagę przywiązywałem do tych kilku najniższych półek w wypożyczalni kaset video. Były to półki z horrorami. Na najwyższych półkach stały pornosy (tak aby dzieciaki nie mogły ich dostać), a na najniższych horrory. Także dostęp do okładek VHS-owych horrorów był nieograniczony. Gorzej z babą, która wypożyczała kasety. Trzeba było naściemniać, że to np. dla dziadka.

Każdy horror miał przerażającą okładkę, większość ze znaczkiem „dozwolone od 18 lat”.

15xrbic

Musiałem obejrzeć je wszystkie! No i oglądałem, często u kumpli jak nie było rodziców, albo potajemnie zrywając się ze szkoły wcześniej. Na horrory wydawałem wszystkie moje oszczędności. Wypożyczałem je codziennie. Niektóre po kilka razy. Pamiętam ten dreszczyk emocji towarzyszący mi podczas oglądania. Ta świadomość, że zaraz wydarzy się coś naprawdę przerażającego….

Jak już trochę podrosłem to VHS-y zastąpiły płyty CD i DVD.

1286469906_126869525_1-Zdjecia--filmy-horrory-1286469906

Wypożyczalnie poplajtowały, albo przekwalifikowały się na wypożyczalnie płyt DVD. Nadeszła era ściągania filmów z neta (która to trwa do dziś). I wówczas dopiero zaczęło się oglądanie na potęgę. Nadrabiałem zaległości i oglądałem na kompie wszystkie te wspaniałe filmy grozy, których nie było w wypożyczalni. Nagle otworzyło się przede mną morze niewyczerpalnych możliwości.

Nadrabiałem i oglądałem wszystko jak leci – poczynając od tych najbardziej kultowych serii typu Koszmar z ulicy Wiązów (w wypożyczalni była tylko jedynka), Piątek 13-tego, Halloween, a skończywszy na niszowych, porytych horrorach krótkometrażowych z Hiszpanii typu Aftermath.

Po tych wszystkich latach oglądania horrorów znajduję się teraz tutaj pisząc ten artykuł, przed ekranem mojego laptopa. Postanowiłem, że wybiorę spośród tego olbrzymiego morza  obejrzanych przeze mnie filmów grozy, dwadzieścia najlepszych pozycji, które najbardziej wyryły się w mojej pamięci.

Dwadzieścia najlepszych horrorów jakie widziałem. Niby sporo, ale wziąwszy pod uwagę to ile ich w życiu obejrzałem, muszę się dobrze zastanowić, aby z tego grona, wybrać te, które wywarły na mnie największy wpływ.

Jest to ranking bardzo subiektywny. Niektóre z horrorów znalazły się tutaj z powodu olbrzymiego sentymentu (a niekoniecznie dlatego, że jest to wielkie kino), a niektóre jak najbardziej zasługują na wszystkie laury i nagrody świata.

No to jedziemy:

1. EGZORCYSTA

EXORIST, I.V.

Najlepszy film o opętaniu przez Szatana jaki wyprodukował człowiek. Film legenda. Tak przerażający, że kilka osób zeszło na zawał podczas seansu (udokumentowane przypadki). Czy istnieje lepsza rekomendacja dla horroru?

Pierwszy raz obejrzałem go dawno temu jak leciał w telewizji. Miałem jakieś 14 lat. Dwunasta w nocy, wszyscy śpią, a ja siedzę wpatrzony w ekran telewizora. Byłem autentycznie przerażony. Potem oczywiście nie mogłem zasnąć, a morda opętanej dziewczynki prześladuje mnie w snach po dziś dzień.

egzorcysta

Egzorcysta nie jest jednak tylko historią o opętaniu. Film ten w bardzo wyrazisty pokazuje dramat matki walczącej o swoje dziecko. To obraz tragedii, która równie dobrze mogłaby być nieuleczalną chorobą, albo kalectwem. Szatan w tym filmie jest metaforą nieszczęścia które spotyka człowieka.

Horror absolutny. Mrożący krew w żyłach, bardzo autentyczny i przejmujący, koncertowo zagrany. Praktycznie bez wad.

2. LŚNIENIE

182510.1.jpg1

Stanley Kubrick pokazał klasę. Nakręcił wspaniały, przerażający horror o opętanym przez duchy hotelu, na podstawie niezłej powieści Stephena Kinga. Mistrz ekranu wycisnął z powieści mistrza prozy to co najlepsze. Nadał jej nowych znaczeń i idealnie przeniósł ją na język kina.

Spokojna narracja, klimatyczny hotel i postępujące szaleństwo, którego kulminacją jest szalenie intensywna scena, w której główny bohater rozwala siekierą drzwi od łazienki, po to aby porąbać na kawałki swoją żonę i dziecko. Jack Nicolson przeszedł w tym filmie samego siebie. Stanley Kubrick miał zresztą niebywałą zdolność wydobywania z aktorów tego co najlepsze. Lśnienie to najbardziej wyrazisty przykład potwierdzający tę tezę. Może wielu się ze mną nie zgodzi, ale zaryzykuję i napiszę tu, że jak dla mnie Nicolson zagrał w tym filmie rolę życia.

lsnienie_002

Genialna kreacja Jacka Nicolsona i (co warto jeszcze podkreślić) rewelacyjna rola dziecięca. Co ciekawe – kilkuletni aktor grający rolę chłopca do końca nie wiedział, że gra w horrorze 🙂

3. HELLRAISER

hellraiser

Pierwszy raz widziałem ten film u kolegi. Miałem jakieś 12 lat i nie chciałem wyjść na cipę, więc twardo oglądałem te wszystkie okropności, które zaserwowali nam twórcy tego horroru. A okropności tu jest sporo! Obdarty ze skóry mężczyzna, przerażające demony zwane Cenobitami, rozrywanie ludzi hakami na strzępy, itd. Dla młodego umysłu, to było naprawdę hardkorowe przeżycie.

Frank-from-Hellraiser-by-MRF-horror-movies-30891616-852-464

I jeszcze ta podniosła, przerażająca muzyka, ten nastrój, te ujęcia tajemniczego domu… do dziś mam dreszcze jak sobie to wszystko przypomnę.

Po latach wróciłem do Hellraisera już jako dorosły człowiek z ukształtowanym umysłem. I choć niektóre efekty strasznie się zestarzały (i dziś wywołują tylko uśmiech na twarzy) to Hellraiser przetrwał próbę czasu. Wciąż jest szalenie mrocznym, perwersyjnym i obrzydliwym horrorem, który robi olbrzymie wrażenie. Kolejne części nie są niestety już tak dobre jak jedynka, ale Pinhead (przywódca Cenobitów) daje radę. Stał się ikoną horroru.

4. TEKSAŃSKA MASAKRA PIŁĄ MECHANICZNĄ (ORYGINAŁ I REMAKE)

6ee4e98127d8441289059746d509d0d0_thb14

To jedyny taki przypadek w historii kina grozy, kiedy remake dorównał pierwowzorowi. Dlatego też zestawiłem te dwa tytuły obok siebie.

Oryginał był absolutnym szokiem dla wszystkich. Wyszedł w 1974 roku. W owym czasie świat nie widział bardziej szalonego i porytego horroru. Grupka nastolatków spotyka na swojej drodze teksańską rodzinkę psycholi, byłych rzeźników. Ci postanawiają zabawić się ich kosztem… Jeden z latorośli (przyodziany w maskę z ludzkiej skóry Leatherface) chwyta w dłoń tytułowe narzędzie zagłady i sieje spustoszenie.

texas-logo

Oglądając starą Teksańską masakrę, ciągle słyszymy jazgot piły mechanicznej i przeraźliwe wrzaski umykających przed Leatherface’em ofiar. W narastającym szaleństwie coraz trudniej dopatrzeć się logiki. I w tym tkwi siła tego filmu – w szaleństwie, którego jesteśmy świadkami i które na maksa udziela się widzom.

Kiedy amerykanie postanowili nakręcić remake, to szczerze mówiąc nawet nie chciało mi się go oglądać. Nasikają na dzieło sztuki – pomyślałem. Tym większe było moje zdziwienie, kiedy okazało się, że nowa odsłona (z Jessicą Biel w roli głównej) jest równie świetna jak oryginał.

Jest nieco inna. Więcej w niej logiki, ale i gnuśnego teksańskiego klimatu. Jest rozmach realizacyjny, bardzo dobrze budowany suspens, sporo mocnych scen i dobre aktorstwo. No i jest Ronald Lee Ermey, w roli szeryfa, który po prostu wymiata.

sheriff-r-lee-ermey

Jego szeryf to wstrętny sadysta i zwyrodnialec, który uwielbia chore gierki. Ta kreacja jest przegięta po maksie, Ermey gra na granicy autoparodii i widać, że doskonale się przy tym bawi. Jego postać jest straszna i śmieszna zarazem. To po prostu trzeba zobaczyć!

5. [REC]

rec

Hiszpański akcent w zestawieniu. Niby nic nowego, bo twórcy tego dzieła połączyli typową fabułę w stylu zombie movies z energetycznym mockumentary. Dodatkowo zamknęli naszych bohaterów w zamkniętej przestrzeni – klimatycznej kamienicy. Wszystko podrasowane odpowiednią dozą brutalności i jump scenes. Aktorzy grają bardzo, ale to bardzo realistycznie, kamera lata jak szalona, a my oglądamy ten spektakl jak na szpilkach.

rec_ban2

Całość wyszła fenomenalnie. Ten film ocieka zajebistością. Oglądałem go już kilkukrotnie i za każdym razem udzielił mi się klimat osaczenia i przerażenia.

A [REC] jest naprawdę przerażający. Oglądanie go przy zgaszonym świetle to przeżycie ekstremalne. Sceny, w których twórcy tego filmu przykręcają śrubę, robią kolosalne wrażenie. Widz czuje się tak jakby był w środku akcji i to on (a nie bohaterowie) uciekał przed żądnymi krwi zombiakami. Wszystko tu jest na swoim miejscu i doprawdy trudno jest znaleźć choćby jedną słabą stronę tego filmu.

6. OBCY, ÓSMY PASAŻER NOSTROMO

170899.1

Klasyczny horror science fiction, który choć powstał w 1979 roku, to ani trochę się nie zestarzał i wciąż potrafi zrobić potężne wrażenie. Siłą Obcego jest nie tylko szalenie oryginalna postać kosmity-myśliwego, stworzona przez Gigera, ale także duszny klaustrofobiczny klimat wykreowany przez Scotta. Twórcy filmu umieścili akcję na statku kosmicznym, który okazuje się śmiertelną pułapką. Przestrzenią wprost idealną dla paskudnej maszyny do zabijania jaką jest tytułowy Obcy.

592x0

Bohaterowie Obcego to zwykli ludzie, a nie herosi (tak jak ma to miejsce we współczesnych superprodukcjach science fiction), bardziej interesuje ich premia którą dostaną po powrocie na Ziemię, niż odkrywanie niezbadanych miejsc. Dzięki temu widzowi bardzo łatwo się z nimi utożsamić i kibicować im w starciu, w którym z góry skazani się na pożarcie.

Obcy jest zrealizowany po prostu po mistrzowsku. Muzyka, scenografia, montaż, aktorstwo, efekty specjalne – każdy element układanki zazębia się tu jak w sprawnie działającym urządzeniu. Scott buduje napięcie stopniowo, nie epatuje intensywnymi scenami, choć one jak najbardziej tu występują. Daje nam czas na to, abyśmy przywiązali się do bohaterów. A potem bawi się z nimi (i z nami!) w kotka i myszkę. Fenomenalne kino!

7. NOC ŻYWYCH TRUPÓW

noc-zywych-trupow-kadr

Film legenda. Pierwszy horror o żywych trupach w historii kina. Film z 1968 roku, który nie jest (wbrew pozorom) durnowatą historyjką o zombiakach, ale bardzo celną metaforą lęków współczesnego człowieka. Noc żywych trupów to dzieło sztuki, które spokojnie można postawić w jednym rzędzie obok takich arcydzieł jak Ojciec Chrzestny, La Strada czy Obywatel Cain.

noc-zywych-trupow1

Akcja filmu dzieje się w latach 60-tych w USA. Po upadku meteorytu na Ziemię powstaje promieniowanie, w wyniku którego zmarli wstają z grobów i zaczynają atakować, a następnie pożerać żywych. Grupka ludzi znajduje schronienie w opuszczonym domu. W ciągu tytułowej nocy będą musieli stawić czoła nie tylko przerażającym nieumarłym, ale przede wszystkim własnym słabościom, lękom i uprzedzeniom…

Noc żywych trupów to mroczna przypowieść o tym czego się najbardziej boimy. Czarno biała taśma, na której nakręcono ten film, potęguje tylko jego skrajnie pesymistyczny wydźwięk. Kto nie widział tego filmu, niech szybko to nadrobi. Noc żywych trupów to pozycja obowiązkowa dla każdego, kto choć trochę interesuje się kinem.

8. DRACULA

dracula156

Coppola wziął się za klasyczną powieść Brama Stockera. I potraktował ją z należytym szacunkiem. Film choć w wielu momentach odbiega od książkowego pierwowzoru, to zachowuje właściwy mu klimat. Dracula to kiczowaty (w dobrym tego słowa znaczeniu) horror, który w niesłychanie plastyczny sposób prezentuje obraz romantycznej miłości. Ogromnym plusem Draculi jest także obsada. Rzadko zdarza się, aby w horrorze zagrali razem tylu aktorów tej klasy! W Draculi grają m.in. Gary Oldman, Anthony Hopkins, Winona Ryder, Keanu Reeves, Tom Waits, Monica Bellucci…

Obraz Coppoli uczłowiecza postać Draculi. Tytułowy wampir to nie tylko krwiożercza i perwersyjna bestia, jest on także istotą zdolną do ekstremalnej miłości. Istotą, która buntuje się po śmierci ukochanej, przeklina Boga i w efekcie – staje się lucyferycznym, romantycznym i nieśmiertelnym bytem skazanym na wieczne potępienie i życie w mroku.

bram-stoker-dracula-vampire

Realizacyjnie ten film jest perełką. Bardzo umowne, ale i plastyczne, efekty specjalne stają się jego siłą. Poszczególne sceny powalają swoim teatralnym rozmachem. Dzięki nim Dracula będzie filmem aktualnym nawet za 100 lat!

9. CANDYMAN

candyman_el_dominio_de_la_mente_1992_3

Kolejny film, który oglądałem jako dzieciak. Kolejny skurczybyk, który nie dawał mi zasnąć przez wiele nocy. Motywem przewodnim scenariusza jest popularna urban legend o siejącym spustoszenie, czarnoskórym mężczyźnie z hakiem zamiast ręki. Pojawia się wtedy, gdy wypowie się przed lustrem jego imię. Pięciokrotnie.

Candyman to pełnokrwisty befsztyk, horror totalny. Strach budowany jest od pierwszych sekund i narasta wraz z każdym kolejnym ujęciem. Nie ma tu ani grama sztuczności, postaci posiadają szerokie zaplecze psychologiczne, a scenariusz jest zaskakujący i oryginalny. W dodatku sporo tu naprawdę mocnych, krwawych scen. Żadnych umownych mrugnięć do widza, żadnego zwodzenia. Wszystko na poważnie, przygnębiająco i ponuro. Wyborne danie podane nam na tacy. Realizacyjnie naprawdę nie ma się do czego przyczepić.

6a00e54ee7b64288330105355326d4970c-500wi

Poza tym Candyman ma w sobie to coś, co czyni go horrorem wybitnym. Może to ta historia? Może ta postać? Tytułowy Candyman budzi strach, ale i współczucie. Duża w tym zasługa Tony’ego Todda, który zbudował w tym filmie kolejną przerażającą ikonę horroru.

Poza tym – nie wierzę, że znajdzie się taki śmiałek, który po seansie stanie przed lustrem i bez zająknięcia wypowie 5-krotnie imię Candyman…

10. MARTWE ZŁO

90af5b5f44

Ten film to fenomen. Głupkowata horroro-komedia zyskała status dzieła kultowego. Ten film jest tak zły, że aż dobry!

Oglądałem go za dzieciaka, i wtedy nie widziałem absolutnie żadnych wad tego filmu. Przeraził mnie nie na żarty. Po latach wróciłem do niego i nie byłem rozczarowany. Choć mamy tu do czynienia z durnowatym scenariuszem, słabym aktorstwem i plastikowymi efektami specjalnymi, to Martwe zło ma w sobie to coś. Ten błysk geniuszu. Coś co każe mi wracać do tego filmu co jakiś czas i za każdym razem dostarcza mi on solidną porcję rozrywki.

Fabuła to nic odkrywczego. Grupka studentów spędza wolny czas w opuszczonym domku w lesie. Na miejscu znajdują „Necronomicon” – legendarną księgę zmarłych i nagraną na taśmę inwokację przywołującą demony. Ku swemu nieszczęściu odsłuchują ją i w rezultacie noc w lesie będzie dla wielu z nich ostatnią nocą w ich życiu…

692fbfbef3353ae208aab8893957d70b,61,1

Sam Raimi (reżyser Martwego zła, który potem zrealizował np. takiego Spidermana) stworzył sztandarowy horror ery VHS. Ten film ma wszystkie cechy tego typu produkcji. I w tym tkwi jego siła. Z odpowiednią dozą dystansu, Martwe zło naprawdę da się polubić.

11. BLAIR WITCH PROJECT

242022

Bardzo szanuję ten film. Nakręcony praktycznie za nic, amatorską kamerą, z kompletnie nieznanymi aktorami i bez efektów specjalnych. A jednak odniósł sukces! A jednak potrafił przerazić miliony widzów na całym świecie! I to bardzo przerazić.

I choć kampania reklamowa zrobiła swoje (Blair Witch Project reklamowany był jako autentyczne nagranie), to jednak tłumaczenie sukcesu filmu samą tylko kampanią promocyjną byłoby dużym nadużyciem.

Trójka amatorów, studentów szkoły filmowej kręci dokument o wiedźmie z Blair. Podczas realizacji gubi się w lesie. Za dnia szukają drogi, po to aby w pewnym momencie stwierdzić, że krążą w kółko. W nocy zaczyna się prawdziwy hardcore. Im głębiej w las, tym więcej strachu. Im ciemniej, tym groźniej.

The_blair_witch_project_05-19

W Blair Witch Project boimy się tego, czego nie widzimy na ekranie. Nie ma tu krwi, flaków, ani innych tego typu atrakcji. Klimat zagrożenia udziela się widzom za sprawą niebywałego realizmu. Twórcom udała się tu rzecz niezwykła – aktorzy grają tak, jakby nie grali, a ich emocje są mega autentyczne. Swoje zrobił także niezwykle sprawny montaż.

Rewelacyjny, bardzo sprytny horror. Doskonały przykład na to, że prawdziwie przerażający film grozy może nakręcić każdy.

12. POUGHKEEPSIE TAPES

2m30f47

Mało znany, ale wyśmienity horror udający dokument.

W opuszczonym domu detektywi odnajdują setki taśm video, które ukazują działającego od dekady, siejącego terror, seryjnego mordercę. Zwyrodnialec torturuje, morduje i rozczłonkowuje na nich swoje ofiary. Z lubością nagrywa też sekwencje swoich „polowań”.

Poughkeepsie Tapes nie jest jednak kinem ekstremalnym. Taśmy mordercy niepokoją, budzą strach i obrzydzenie, ale tak na dobrą sprawę – niczego aż tak mocnego na nich nie widać. Najbardziej zwyrodniałe rzeczy dzieją się poza kadrem, twórcy filmu odwołują się więc do wyobraźni widza. Ten zabieg robi o wiele większe wrażenie, niż pokazanie choćby najbardziej chorych rzeczy na ekranie. I to właśnie dzięki temu, w mojej prywatnej ocenie, jest to najlepszy film o tematyce snuff movies jaki do tej pory powstał.

the_poughkeepsie_tapes_2007_rony-mkv_004429058

To co jednak najbardziej mną wstrząsnęło w tym filmie, to końcówka. Chyba nie widziałem jeszcze równie ponurego, przygnębiającego i przerażającego zakończenia. Poughkeepsie Tapes zostawia widza z bólem brzucha, otępiałego i wstrząśniętego. Niewielu horrorom się to udaje…

13. WYWIAD Z WAMPIREM

wywiad-z-wampirem

Bardzo udana, romantyczna opowieść z wampirami w rolach głównych. Niewiele tu prawdziwego strachu, jednak rozmach realizacyjny i zagęszczenie emocji głównych bohaterów sprawiają, że ten obraz nie mógł nie znaleźć się w tym zestawieniu.

Wampiry w tym filmie to szalenie pociągające i fascynujące stworzenia. Szarpane wyrzutami sumienia i wspomnieniami o utraconym życiu, przemierzają wieki. Czasem w samotności, czasem z kompanami. Szukają głębszego sensu. Jedni odkrywają go w dekadenckiej sztuce, inni w odgrzebywaniu swojego człowieczeństwa. Jeszcze inni w miłości.

226106-155226__tom9_l

Rozmach realizacyjny, wspaniali aktorzy (Brad Pitt, Tom Cruise, Antonio Banderas), fascynująca scenografia i kostiumy. Całość dźwigana na mocnym kręgosłupie bardzo dobrego scenariusza stworzonego na podstawie powieści Anny Rice. Wszystko to znajdziemy w tym filmie. Wywiad z wampirem to prawdziwa uczta kinomana!

14. GRAVE ENCOUNTERS

1304387679_grave_encounters_wallpaper

Kolejny film w zestawieniu nakręcony w formule mockumentary. Przyznaję – mam słabość do takiego kina. Dobrze zrealizowane, realistyczne mockumentary to dla mnie prawdziwy rarytas. I takie właśnie jest Grave Encounters.

Tym razem obserwujemy ekipę telewizyjną, która ma zamiar spędzić noc w opuszczonym szpitalu psychiatrycznym. Chcą zarejestrować zjawiska paranormalne, które rzekomo mają tam miejsce. Kiedy ekipa zostaje w końcu zamknięta od zewnątrz i pozostawiona sama sobie, wkoło zaczynają dziać się dziwne rzeczy…

5

Film trzeba oglądać przy zgaszonym świetle i ze słuchawkami na uszach. Skubany kopie po dupsku z siłą buldożera! Nie ma litości! Chyba nie widziałem jeszcze równie przerażającego filmu o duchach. Niesamowite wrażenie robi lokacja. Opuszczony szpital psychiatryczny to idealne miejsce akcji dla tego typu horroru. Bohaterowie mają przesrane, w niektórych momentach można naprawdę mocno im współczuć, bo to co ich spotyka to prawdziwy horror! Mocne, straszne, wyśmienite kino.

15. JEEPERS CREEPERS (SMAKOSZ)

JeepersCreepers-Still1

Ten horror ma swój styl i równocześnie – smak starych dobrych produkcji z ery VHS-ów. Niby klasyczny, a świeży. Nie silący się na wielkie kino, bezpretensjonalny, po prostu bardzo udany. Widać, że jego twórcy to fani gatunku, którzy odrobili lekcję. W Smakoszu nie ma dłużyzn czy niepotrzebnych scen. Wszystko zgrane z doskonałym wyczuciem i smakiem. I z hitchcockowskim suspensem.

Fabuła jest prościutka – bohaterami filmu jest rodzeństwo, które postanawia odwiedzić mieszkających w innym stanie rodziców. Na autostradzie niespodziewanie spotyka tytułowego Smakosza – bestię polującą dla czystej frajdy, kolekcjonującą szczątki swoich ofiar, karmiącą się ich strachem. Zaczyna się polowanie…

202415.1

Niby banał, ale wszystko podane jest w tak atrakcyjnej formie, że nie sposób się w tym filmie nie zakochać. Jeepers Creepers ma klimat i energię starych dobrych horrorów. Wykreował on również bardzo ciekawe monstrum. Tytułowy Smakosz jest groteskowy i przerażający. Gdyby ten film wyszedł w latach 80-tych miałby on szansę wejść do panteonu najbardziej charakterystycznych horrorowych bestii, obok Predatora, Pineheada czy Freddy’ego Krugera.

16. DZIECKO ROSEMARY

KADR Z FILMU "ROSEMARY'S BABY"

Horror satanistyczny. Najlepszy film Romana Polańskiego i jeden z najlepszych filmów grozy, doceniony przez krytykę i widzów. Jego jedyną wadą jest to, że nie straszy. Ale, podobnie jak w przypadku Wywiadu z wampirem, nie ma to większego znaczenia.

Rosemary i Guy wynajmują mieszkanie w kamienicy Za sąsiadów mają dziwaczną, potwornie wścibską parkę staruszków. Pewnego dnia sąsiadka częstuje Rosemary dziwnym deserem, po którym kobieta ma halucynacje, a nocą dręczą ją koszmary. Wkrótce Rosemary przekonuje się, że jest w ciąży…

Klimat, który wykreował w tym filmie Polański, jest dziwaczny, groteskowy, z pozoru niegroźny. W miarę rozwoju akcji sytuacja się zagęszcza, a główna bohaterka czuje się coraz bardziej osaczona. A my wraz z nią. Sugestywny sposób narracji, bardzo dobra gra aktorów i ta kołysanka śpiewana przez Mię Farrow…

286579.1

Dziecko można interpretować na wielu płaszczyznach. Jest to dzieło bardzo ważne dla rozwoju gatunku. Powielane i kopiowane w wielu kolejnych filmach. Po prostu klasyk.

17. OPĘTANIE

opetanie_2

Film Andrzeja Żuławskiego to nie do końca horror. Bo nie o strach czy makabrę w nim chodzi. To złożone dzieło. Dzieło przebrane w szaty makabrycznego horroru.

– O co, do jasnej cholery, chodzi w tej historii, w której babka pieprzy się z ośmiornicą?! – takie pytanie zadał Żuławskiemu jeden z amerykańskich producentów po przeczytaniu scenariusza „Opętania”.

0309488

Najprostszą odpowiedzią na to pytanie, ale i najbardziej spłycającą wymowę filmu, jest jedno słowo – zdrada. Chodzi tu o zdradę i to ona jest głównym tematem tego filmu. Oczywiście, że można się tu doszukiwać tysiąca innych motywów czy przesłań, jednak chęć ukazania konsekwencji atrofii miłości, wydaje mi się najważniejszym motorem powstania tego dzieła.

Dzieła ze wszech miar wybitnego – należy tu dodać.

18. MARTWICA MÓZGU 

2812787884_021ea701f6

Makabra! Ręka, noga, mózg na ścianie. Kultowy VHS-owy klasyk. Klasyk gore. Wyreżyserowany przez Petera Jacksona (tego samego Jacksona od Władcy Pierścieni) jest jednym z najbardziej niesmacznych filmów w historii kina.

Fabuła nie jest istotna, więc nie będę o niej pisał. Liczy się rzeź. A ta jest niebywała! Czegoż tu nie ma!? Kiedy Jackson się nakręci i ruszy z kopyta, to nic nie jest w stanie go powstrzymać! Fruwają kończyny, flaki wychodzą na wierzch, w ruch idą wszelkiej maści noże, tasaki, a nawet kosiarka do trawy! Wszystko pływa w czerwonej cieczy absurdu i groteski. Oglądałem to mając może 13 lat i ze zdziwienia przecierałem oczy. Myślałem że będę rzygał, ale nie! Ja się śmiałem!

BRAINDEAD1

Szalony, zabawny, obrzydliwy, chory – te cztery przymiotniki najlepiej określają dzieło Jacksona. Wspaniała uczta dla miłośników klasycznego, komediowego gore. Smacznego 🙂

19. ADWOKAT DIABŁA

f1e192f3c2798cd4395664e8be0bbc54,12,1

Kolejny niestraszny horror, który musiał znaleźć się w tym zestawieniu. Nie straszy, ale zmusza do refleksji. Adwokat to bardziej dramat psychologiczny, z wyraźnym moralizatorskim zacięciem i przesłaniem, aniżeli rasowy horror.

Film opowiada historię młodego, bardzo dobrego prawnika, który jest w stanie bronić nawet największe szuje. Czyni to i wygrywa sprawę za sprawą. W końcu trafia pod skrzydła samego Szatana. Będzie kuszony, wystawiany na próby, zwodzony i wykorzystywany. Wszystko odbije się na jego życiu osobistym, a w finale będzie zmuszony zawalczyć o własną duszę.

e8e29feaef06138848e8707c5fdeaaaa

Siłą filmu są kreacje aktorskie, a szczególnie jedna – Ala Pacino, który odtwarza tu rolę Diabła. Pacino gra na granicy autoparodii, jego ekspresja jest tak wyrazista, że wielu krytyków straszliwie go zjechała. Nie zgadzam się z nimi. Pacino stworzył tu kreację wybitną. Jego Szatan elektryzuje, nie pozwala ani na chwilę odwrócić wzroku od ekranu.

Film jest klimatyczny, nastrojowy, wciągający. Ogląda się go jednym tchem, a po seansie na długo pozostaje w naszej głowie. Jak dla mnie – rewelacja!

20. DOM W GŁĘBI LASU

cabin-in-the-woods-rev-400x300

Idealny film na zamknięcie zestawienia. Film, który docenią miłośnicy gatunku, dla całej reszty będzie tylko bełkotliwym miksem horroru i komedii.

Jak dla mnie to najważniejszy horror ostatnich lat. Dom w głębi lasu przygarnia do siebie wszystkie slasherowe schematy, z początku podąża wyznaczonymi przez nich schematami, po to, aby następnie wywrócić je do góry nogami i obśmiać w tak szalenie inteligentny sposób, że po prostu brak mi słów uznania.

00 Dom w głębi lasu

Wspaniała, inteligentna, zabawna i przewrotna rozrywka. Dla fanów horrorów (takich jak ja) Dom w głębi lasu to rarytas. Prawdziwa perełka, która zapisze się wielkimi zgłoskami w historii gatunku. Brawo!

Written by

https://www.caviarbase.com http://www.simondeli.com http://www.weeklyleak.com replica handbags replica handbags hermes replica replica bags replica handbags replica hermes https://www.9replicabag.com replica bags replica handbags http://nwaedd.org replica hermes hermes replica iphone cases cheap jewelry wholesale jewelry sex toys cheap sex toys human hair wigs cheap nfl jerseys cheap jerseys http://www.kahnawake.com canada goose outlet